Wybierając słowa, które mówią o obecności

Nie wszystkie słowa mówią. Niektóre tylko brzmią. Niektóre tylko wypełniają ciszę.

Ale są też takie, które zostają. Które nie krzyczą, a jednak prowadzą. Które nie tłumaczą, a jednak rozumieją.

Obecność nie potrzebuje wielkich deklaracji. Czasem wystarczy jedno słowo: tu. Albo gest: filiżanka herbaty postawiona obok. Albo spojrzenie, które nie ocenia, tylko widzi.

Pisząc, uczę się wybierać słowa, które nie dominują. Które nie próbują mnie naprawić. Które nie są instrukcją, tylko zaproszeniem.

Słowa obecności to te, które zostawiają przestrzeń. Na oddech. Na ciszę. Na to, co jeszcze nie zostało nazwane.

To słowa, które nie kończą zdania. Tylko je otwierają.

Dziś wybieram słowa, które nie muszą niczego udowadniać. Które są jak kamienie — ciche, ale prawdziwe. Które mówią moim własnym głosem.

📘 Jeśli chcesz, w komentarzu pod tym wpisem znajdziesz link do mojego ebooka „Sceny Codzienności”. Nie jako produkt. Jako gest obecności.



Komentarze

  1. Elżbieta Walczak17 listopada 2025 04:04

    📥 Pobierz: bit.ly/slowa-obecnosci 📖 Zapisz. Przeczytaj. Pisz. Nie oceniaj.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O kobiecości, sile i słowie

Obraz
Jestem Kobietą – głos, który dojrzewa z każdą chwilą Po dłuższej przerwie wracam tutaj – nie tylko jako autorka, ale przede wszystkim jako kobieta. Przez ostatnie miesiące pracowałam nad książką, która dojrzewała we mnie długo. Jestem Kobietą to nie tylko tytuł – to wyznanie, manifest, czasem szept, czasem krzyk. To opowieść o tym, co znaczy być kobietą w świecie, który często chce nas zdefiniować zanim zdążymy same się określić. Pisząc tę książkę, spotykałam się z sobą – tą dawną, niepewną, tą zbuntowaną, tą zmęczoną, ale też tą pełną siły. Każda z nas nosi w sobie wiele wersji siebie. I każda z nich zasługuje na uwagę, czułość i zrozumienie. Jestem Kobietą to także hołd dla tych, które były przed nami – matek, babek, nauczycielek, przyjaciółek. Dla tych, które milczały, bo nie mogły mówić. Dla tych, które mówiły, choć nikt nie chciał słuchać. Dla tych, które dziś uczą nas, że kobiecość to nie forma, lecz treść. Jeśli jesteś kobietą – ta książka jest dla Ciebie. Jeśli jesteś mężczyz...
Czytaj więcej
Obraz
   Sceny codzienności. Nie spektakl. Obecność. Nie wszystko musi być wielkie, żeby było ważne. Nie każda decyzja musi być przełomem. Nie każda emocja musi mieć nazwę. Czasem wystarczy filiżanka herbaty. Cisza między wiadomościami. Kamień, który trzymasz w dłoni bez powodu. To są moje sceny codzienności. Nie po to, by coś udowodnić. Po to, by być. Piszę, bo chcę pamiętać. Tworzę, bo chcę wracać. Dzielę się, bo może ktoś też potrzebuje wrócić — nie do nowej wersji siebie, ale do tej prawdziwej. Jeśli chcesz, w komentarzu pod tym wpisem znajdziesz link do mojego ebooka. Nie jako produkt. Jako gest.
Czytaj więcej

Ta kobieta przy stole

Obraz
 Siedzi przy stole. Niepozorna. W dłoni filiżanka herbaty, obok kamień — Oko Tygrysa, jej osobisty amulet. Cisza wokół niej nie jest pustką. To przestrzeń, w której dojrzewają myśli. Ta kobieta nie krzyczy. Nie musi. Jej siła nie potrzebuje hałasu. Jest w spojrzeniu, w gestach, w tym, że potrafi słuchać — siebie i świata. Może właśnie napisała kolejną książkę. Może dopiero ją nosi w sobie. Może dziś nie stworzy nic, poza chwilą dla siebie. Ale to też jest twórczość. W świecie, który pędzi, ona wybiera spokój. W świecie, który krzyczy, ona wybiera szept. W świecie, który wymaga, ona wybiera obecność. Ta kobieta przy stole — to ja. To Ty. To każda z nas, która choć raz zatrzymała się, by poczuć, że jest. Nie tylko dla innych. Ale dla siebie.
Czytaj więcej